چهار فصلش همه آراستگیست...

              من چه می دانستم هیبت باد زمستانی هست ؟

             من چه می دانستم سبزه می پژمرد از بی آبی ؟

                      سبزه یخ می زند از سردی دی ؟

              من چه می دانستم دل هر کس دل نیست ؟

                   قلب ها صیقلی از آهن و سنگ ...

                    قلب ها بی خبر از عاطفه اند  ...

                                                         صحبت از مهر و کین تو ومن نیست

                                                        صحبت از متلاشی شدن این دوستیست 

                                               و

                                   عبث بودن پندار سروآور مهر

                                 چيه دلم گرفتي؟ واسه چي داري گريه مي کني؟
        

               چيه دلم شکستي؟  چيه دلم قريبي؟ چي ديدي داري گريه مي کني؟

            ميگي گذاشته رفته / اوني که مثل نفس تو بود /  اوني که همه ي کس تو بود  
       

                                    ميگي ديدي نمونده  / پس چرا من اينجام؟/

                              /  دل من مي دونم داري ديونه ميشي اما چه کنم؟ / 
          

                               /    دل من مي دونم داري ويرونه ميشي اما چه کنم؟  /

       زخمي تر از هميشه / از درد دل سپردن / سرخورده بودم از عشق / در انتظار مردن
        با قامتي شکسته از کوله بار پر درد / در جستجوي مرحم / راهي شدم زيارت

     
                                                   - رفتم براي گريه -
                                                   - رفتم براي فرياد -
                                                   - مرحم مراد من بود-
                                                     کعبه تور و به من داد

        اي از خدا رسيده / اي که تمام عشقي / در جسم خالي من روح کلام عشقي
         اي که همه صفايي / در عين بي ريايي / پيش تو مثل کاهم , تو مثل کهربايي

                                                      - هر ذره از دلم را-
                                                      - با حوصله زدي بند-
                                                     -  اين چيني شکسته -
                                                        - از تو گرفته پيوند -

       اي يار مهربونم /  اي هم صداي فرياد / اي حس تازه ي من / کعبه تورو به من داد

                                                                 من زورقي شکستم اما هنوز طلايي 
                                                                          طوفان حريف من نيست
                                                                                 وقتي تو ناخدايي

       بالاتر از شفايي , از هرچه بد رهايي
                اي شکل تازه ي عشق
                    تو هديه خدايي              
  

                                                       ؟؟؟

                 تو بزرگترین سوالی که تو امروز بی جوابی

                                         نه در بیداری

                                         نه در خواب

                                     نه در قصه و کتابها

              برای دونستن تو همه ی دنیا رو گشتم

                                     از میون آتش و باد

                                  خشکی و دریا گذشتم

              تو رو پرسیدم و خواستم

                                                     از همه عالم و آدم

             بی جواب اومدم  اما حالا از خودت می پرسم:

                        تو رو باید از کدم شهر

                        از کدوم ستاره پرسید

                        از کدوم فال و کدوم شعر

                          پرسید و دوباره پرسید

                           تو رو باید از کدوم گل

                            از کدوم گلخونه بویید

              غایب همیشه حاضر

              تو رو باید از چی پرسید؟

               از نوک قله ی خورشید

                                                                عمق روح آبی آب

                                                               ته ذهن سبز صحرا

                           مثل زندگی.مثل عشق

                          تو همیشه جاری هستی

           تو صراحت طلوع           و         نفس هر بیداری هستی

                             مثل خورشید.مثل دریا

                               روشنی و با صداقت 

            تو صمیمیت آبی        واسه      شستن جراحت

                                   تو رو از صدای قلبم

                                لحظه به لحظه شنیدم

                                تو رو حس کردم تو نبضم

                                  من تو رو نفس کشیدم

                                   مثل حس کردن گرما

                                   یا حضور یه صدایی

          تو رو باید از کی پرسید؟

                                                          تو رو باید با چی سنجید؟     

     
            عشق جست و جوی خوبیها درون توست

                                   
                                     و

        
         دوست داشتن پناه جستن در آغوش گرم تو    

                                                                               هم عاشق شدم و هم دوستت دارم

         نه عشق برتر است نه دوست داشتن 

                    این دو مکمل یکدیگرند

                                                                                     می دانم...

            که برای همه هستی / با همه هستی/ خدا را چقدر دوست داری/عاشقانه می پرستی

       اما

        من تازه اول راهم,دارم می فهمم دوست داشتن و عشق چیه؟

          درکش کردم, خدا را خیلی دوست دارم که تو رو به من داد

         و تو را دوست دارم چون زندگی حالم را نور باران کردی

                                                                                                                  پس

          بگذار با تو عجین شم,پروانه وار به دورت بچرخم و تا هستم با تو باشم

            این عاشق کوچولو

                         دلش را بزرگ کرد تا بتواند تو و بزرگیهایت را درون خودش جای دهد

                و

        
         اندازه ی عشقش آنقدر بزرگه که خودش هم تغییر کرده

                                                                                                                حتی 

       زمانی که بمیره از درون سنگ قبرش   

                                                                        
                                                                     *    نام تو
                                                                         آوای تو
                                                                                        *                 برمی آید

                                     
                          دل و قلبم برای توست...

      علاقه ی زیاد.روح مرااز عشق پر کردی برای همین هر کجا روم تنها نخواهم بود.

                         هر وقت در جست وجوی دستانت باشم در کنار من است

     دستانم همیشه سردوخشک است و تو با حرارت و گرمي وجودت آن را آرام مي کني.

     هميشه فکر جدايي و گذشتن و رها شدن برايم سخت بود اما حالا جدايي را

      از فاصله تو و خودم  خط زدم,شبها مي رم پيش ستاره ها,اون بالا جشني بپا مي کنم

                                            نمي ذارم کسي عاشق نباشه 
                                    

                                           ماه رو بين همه قسمت مي کنم

ديگه فرقي نمي کنه چه کسي بياد و بره                        
              دنيا خاموش باشه يا روشن
               آسمون بباره يا خشک بشه
                دريا طوفاني  باشه يا آرام
    گلها بخندند يا در همان لحظه ي شکفتن خشک شوند

 فقط بودنت مهم است که دنيا را رنگي دگر مي بخشد,آسمان را آبي مي کند,باران برکت مي شود

حتي خدا هم به عشق من لبخند مي زند,پس هميشه بمان اي گل من که بودنت بوي گل ياس است

اما ياد تو در دل است,مهر تو چون نگيني در دلم مي درخشد

                                       مولود کعبه

       نوايي به گوش جان شنيدم در دل سياهي شب که چه خوش مي گفت اسرار نهفته در زمان را. چه صبورانه گوش مي داد و در سکوت پاسخ هاي خود را يکي پس از ديگري مي شنيد.
او که مي خواست بداند در تاريکي,در ظلمت چه مي گذرد و اين سخنان شيرين در پس پرده از کيست!
دلش نمي خواست سپيده دمد چرا که ديگر او را نمي ديد.
      او که بود آنقدر مهربان,دوست داشتني و با عاطفه,درد آشنا و دلجو,از چه تباري بود؟
از چه قوم و مکاني مي آمد؟ 
دست نوازش او چون چتري از محبت سرپناه يتيمان بود.او انسان بود اما نه مثل ما,او مهربان بود, زندگيش در تاريکي شب و حرفهايش چون روشنايي روز روشن.
    او که با هر قدمش صلابت و استواري بر جاي مي گذاشت و با هر کلامش اميدي به جانها مي دميد
و با رفتارش مي آموخت که چگونه بايد بود,چگونه بايد مرد.
    او که دنيا برايش قفسي تنگ مي نمود,براي خود هيچ نخواست
                               
                    پسر فاطمه,مولود کعبه,اسطوره جوانمردي و مروت,اسوه ي صبر و مقاومت
دربرابر ظلم و بيداد زمانه,نمونه ايثار و بردباري.

    خداوندا...!
کمکم کن تا بتوانم قطره اي از اين درياي بي کران را بشناسم

                                به غيراز حرف عشق

دارم از تو مي نويسم که نگي دوستت ندارم
موقع نوشتن و وقت اسم گذاشتن کسي را جز تو نداشتم.اسمي جز تو نمي ذاشتم
                       من تمام قصه هايم قصه ي توست

خاطرم را تسکين دادي.         چقدر پيش تو آروم ميشه دنيام

                                        آري,تو دليل بودنم هستي

تو را به اندازه ي همه ي کساني که نشناخته ام دوست مي دارم
تو را به اندازه ي تمام روزگاراني که نزيسته ام دوست مي دارم
تو را بخاطر نان گرم دوست مي دارم
تو را به جاي تمام دوست نمي دارم ها دوست مي دارم
تو را براي دوست داشتن دوست مي دارم

          بشنو آواي خنياگر را:
      آنکه اکنون را مي بيند              و آنکه راه را به اراده گم مي کند   

او در شب شامگاهي مي گريد تا شايد تسخير کند قلب نيمه اي را!!